Mannen van “Ut Zevende” zitten met een kater na verloren topper….
1 november 2011 22:20
We waren er toch helemaal klaar voor: een nagenoeg geheel fitte selectie, scherpe training op dinsdagavond, mooi voetbalweer, het hoofdveld om op te spelen en allemaal keurig op tijd ondanks de verschuiving van de klok (uurtje terug). En toch ging het mis…..Oldeboorn ging met de punten naar huis en voor SWZ 7 restte het wegspoelen van de kater.
In de eerste helft werd er van beide kanten goed en leuk gevoetbald. Al snel dienden zich voor beide ploegen enkele kansen aan, maar de keepers bewezen hun waarde. Na een kleine 10 minuten ontstond een overwicht voor SWZ: we waren vaker in de zestien te vinden en de keeper kreeg het aanmerkelijk drukker; af en toe was het kunst en vliegwerk om de goal leeg te houden.
Toch was het Oldeboorn dat als eerste scoorde: na een snelle actie over de as van het veld schoot de spits met een droge schuiver de bal achter Berend: 0-1. Nu was het tijd om de rug te rechten: voor het eerst in deze competitie stonden we achter.
Halverwege de eerste helft leidde het goeie combinatiespel tot de verdiende gelijkmaker: Ron vond Douwe in de zestien en hij rondde beheerst af voor alweer z’n zoveelste dit seizoen: 1-1.
Met deze stand gingen we aan de thee. De tweede helft bracht, naast enkele nieuwe spelers, ook een ander beeld van de wedstrijd: het werd rommeliger en het spel lag vaker stil. Klein duwwerk, praten met de scheidsrechter, vermeend natrappen en daardoor dus vanzelf minder fraai voetbal. Voor ons in feite een helft zonder echte kansen; hooguit 2 “mogelijkheden” zoals Van Gaal ze zou omschrijven.
Het enige echte moment om te filmen kwam helaas van Oldeboorn. Na het terugveroveren van de bal (ongeveer op de middellijn) door de spits bedacht deze zich geen moment; draaide naar de goal en haalde uit. In een rechte streep belandde de bal in de kruising. Daar zal hij ’s middags in Oldeboorn nog wel een blad bier voor hebben gekregen…..
In de resterende tijd slaagden we er niet meer in om gevaarlijk te worden. Al het harde werken ten spijt; eenmaal bij de zestien meter aangekomen stokte de machine. Na het laatste fluitje dus het besef dat we met lege handen stonden….. Zuur, maar het hoort bij de topwestrijden.
Kampioen word je tegen de kleintjes, zei een andere voetbalheld ooit. Aan die gedachte houden we ons voorlopig dus maar vast. Aangezien Oldeboorn leunt op een smallere selectie staan wij te trappelen voor de return! En eerst dinsdag even trainen om de puntjes op de “i” te zetten…..