Gerrit Abma

Het JO13-toernooi van SWZ Boso Sneek draagt met ingang van 2018 de naam van wijlen Gerrit Abma. Dat hebben het verenigingsbestuur en de toernooiorganisatie na overleg met de familie Abma besloten.

Gerrit Abma overleed december 2017 op 80-jarige leeftijd. Hij was decennialang actief binnen de vereniging en haar voorlopers, onder meer als eerste elftalspeler, trainer, bestuurslid en vrijwilliger.

Met de vernoeming van het toernooi wil de vereniging de herinnering aan Abma en zijn betrokkenheid bij de club, en de jeugdafdeling in het bijzonder, levend houden. "Abma was een clubman pur sang", aldus voorzitter Frank Slob. "Dat we dit als vereniging mogen doen is een prachtig eerbetoon. Zijn bijdrage aan de vereniging is en blijft daarmee, als naamgever van het onder 13-toernooi, een inspirerend voorbeeld voor de jeugd van nu en van de toekomst."

Over de naamgever van het toernooi

Gerrit Abma begon zijn voetbalcarrière bij ONS op de Leeuwarderweg in 1949. Als talentvolle speler waagde hij op zijn achttiende, tegen de zin van zijn streng gereformeerde vader in, de stap naar het roemruchte Sneek van ‘zijn idolen’ - zoals hij later zou zeggen - André Roosenburg en Theo Ydema. Zijn talent werd opgemerkt bij Heerenveen en in 1959 waagde Abma een poging in het betaalde voetbal. Met Heerenveen promoveerde hij destijds. Terug bij Sneek maakte hij in 1970 deel uit van het team dat de nationale titel veroverde. “Alle puzzelstukjes vielen toen perfect in elkaar”, om Abma’s eigen woorden te citeren.

Na zijn prestatiecarrière als speler werd Abma trainer. Met Sneek en Steenwijk deed hij in de hoofdklasse met zijn ploegen niet onder voor de ‘grote namen uit het midden en westen’. Nadat hij in 1983 stopte bij Steenwijk, werd hij door Joost Nauta gevraagd voor vierde klasser WZS. “Men dacht dat ik niet zou kunnen wennen aan het grote niveau verschil”, zei Abma later. “Ik was daarop voorbereid. (…) Ik had er plezier in, mede omdat het bestuur veel van mijn wensen inwilligde en de spelers bereid waren om te doen wat ik wilde. Ik gaf de jongens behoorlijk op hun donder. Daar moesten ze bij Wit Zwart flink aan wennen.” In zijn tweede seizoen promoveerde hij met WZS naar de derde klasse.

Binnen Wit Zwart ging Abma meer en meer doen. “Ik voelde me er thuis.” Hij ging de dames trainen, mede omdat dochter José bij de club ging spelen. Ook met dit team werd hij kampioen en won hij de felbegeerde Friesland Cup. In 1987 stopte Abma als hoofdtrainer. Jarenlang speelde hij daarop in het veteranenelftal, nadat hij door Leo Poiesz was benaderd. Op zijn 67ste stopte hij met voetballen. “Het veld werd verdorie elk jaar groter!” Na zijn vijftigste seizoen als trainer was de cirkel rond. “Ik ben in 1953 met de welpkes van ONS begonnen en ben in 2002 geëindigd met ’t jonge spul van Wit Zwart.”

Naast zijn wekelijkse kantinediensten bij Wit Zwart, zette Abma zich ook vol in voor Sneek – onder andere als penningmeester, een rol die uitvoerend voornamelijk werd uitgevoerd door zijn vrouw Tiny († 2001). In 2008 fuseerden Sneek en Wit Zwart. “Iedereen tevreden”, aldus een terugkijkende Abma in het WZS-jubileumboek. Tot voorkort verzorgde hij nog met regelmaat kantinediensten voor SWZ Boso Sneek in de bestuurskamer.

Beeld: Ger Dijs, collectie Fries Scheepvaart Museum
Delen

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!